വിശ്വവിജയിയായ
വിവേകാനന്ദന്
പൂന്തിരമാലകളേന്തിയ ശിലയെ
താമരമലരാക്കി...
ധ്യാനമിരുന്നു ... പൂജിതനാമൊരു
ഭാരതസന്ന്യാസി !!
ചാരുദിവാകരതാരകമെങ്ങോ
പള്ളിയുറങ്ങുമ്പോള്...
കപ്പലുകള്ക്ക് വിളക്കുമരങ്ങള്
കാവല്നില്ക്കുമ്പോള്...
ഇരുളലമൂടിയഭാരതമണ്ണില്
പടരുംനാളംപോല്..
മൂന്നുമാഹബ്ധികളൊന്നായികൂടും
സംഗമബിന്ദുവിലായി....
തോതാപുരിയുടെ ശിഷ്യന് സാക്ഷാല്
ശ്രീരാമകൃഷ്ണന്
തഴുകിയുണര്ത്തിയ ജീവിതഗാനം
മാറ്റൊലി കൊള്ളുന്നു !
#################################
നിര്ബീജാകൃതയോഗമുണര്ത്തും
നിതാന്തനിര്വൃതിയില്...
കുണ്ഡലിനിപ്പൊരുളുയിര്കൊണ്ടിടും
ഊര്ജ്ജപ്രവാഹത്തില്...
ഉണര്ന്നിരുന്നു ! യുവസന്ന്യാസി
പ്രതിഞ്ജചെയ്യുന്നു
!
ഉദിച്ചുപോങ്ങുമഭൗമശക്തിയി-
ലലിഞ്ഞുചൊല്ലുന്നു
!
“അജ്ഞതയാകുംപടുകൂപങ്ങളി-
ലനേകലക്ഷങ്ങള്
ആണ്ടുകിടക്കുംഭാരതമണ്ണിനു
വേണ്ടിനിവേദിപ്പൂ...
മദീയ മാനവ ജീവിത കര്മ്മം
സാദരമര്പ്പിപ്പൂ
മഹതീ ! ഭാരതജനനീ ! തവപദ
കമലം
വിടരട്ടെ !! "
തരിച്ചുപോയാവാക്കുകള്കേള്ക്കെ
പ്രപഞ്ചഗോളങ്ങള് !
തപോധന്മാര്ധ്യാനമിരിക്കും
ആശ്രമപുഷ്പങ്ങള്!! !!
നിലച്ചിടാത്തൊരുനിര്ഝരിയായതു
ജ്ജ്വലിച്ചുപോങ്ങുമ്പോള്
തുടിപ്പുകൊണ്ടു .. ‘ചിക്കാഗോയില്’
മനുഷ്യമസ്തിഷ്കം
!!
അനവധിയുവജനഹൃദയങ്ങളിലൂ-
ടിന്നുമിരമ്പുന്നു....
അഭിനവഭാരതപുണ്യാത്മാവില്
പടര്ന്നസംഗീതം
!
അതിന്റെയസുലഭശക്തിയിലുള്ളില്
ഇരുട്ടുമായുമ്പോള്....
അനന്തകോടിജീവിതചക്രം
കറങ്ങിനില്ക്കുന്നു !!
#################################
:
